SİZ DÜŞÜNMEYİN
Niye kabullenemiyorum?Bir yokluk duygusu, oğluma ulaşamamak, bir şeyleri konuşamamak.Kendimi çaresiz hissediyorum hem de çok çaresiz hissediyorum.Tarifi var mı acının, yokluğun, beklemediğin düşünmediğin bir anda sevdiğin, değer verdiğin, binbir çileyle büyüttüğün yavrunun en güzel çağında, en enerjik zamanında. birden gitmesi ne acı bileniniz var mı? Kaç kişi biricik yavrusunu toprağa verdi ve benim yaşadığım git gelleri yaşıyor?Kaç kişi çocuğunun cansız bedenine sarılıp O’ nu morga koymayın diye yalvardı? Bazıları da sanki üzerlerine vazifeymiş gibi;”zamanında ikinci çocuğu niye düşünmediniz” diye sorunca beni benden alıyorlar. İnanın bu soruyu soranlara en derin duygularımı sunuyorum!... Hiç rastladınız mı bilmiyorum ama bazı insanlar sizden önce her şeyi düşündüklerini ve bildiklerini sanıyorlar ya ; işte o insanlara hayret ve dehşetle bakıyorum.Sanki her şeyi biliyorlar gibi ahkam kesiyorlar. Bu tip insanlar neden aynaya bakmazlar çok merak ediyorum. Kendileri mükemmel, her yönleri ve her şeyleri tamam gibi tavırlarını da anlamlandırmak güç . Maalesef. bazı insanlar sadece her şeyi bildiklerini sanıyorlar. En mutlu insanlar; her şeyi bildiğini sanan ama hiç bir şeyi bilmeyen cahillerdir diye düşünüyorum.İşte bu bağlamda cahillik mutluluktur. Çünkü böyle insanlar sadece karşıdakinin kusurlarını yada yoksunluklarını görür ve habire konuşur. Belki bilirsiniz; İlber Ortaylı Hoca derste bir metni okurken öğrencilerden biri söz ister ve: Hocam metne bakıyorsunuz ama çok ağır okuyorsunuz, biraz daha hızlı okuyamaz mısınız? İlber Hoca’da ; geç kürsüye sen oku deyince, öğrenci büyük bir hevesle kürsüye yönelir ama Ne görsün; hoca İngilizce metinden okuyarak anında Türkçeye çeviriyor. Hocadan özür dileyen öğrenci başka hiçbir şey söylemeden yerine oturur. Demem o ki; bazı insanlar önce siz kendinize bakın, herkesin kendi kendine yetecek aklı var ve siz kimseyi düşünmeyin.Hiç bir şey göründüğü gibi değildir. Sevgiyle kalın ❤️🌹🌷
Yorumlar
Yorum Gönder