2024 HAZİRAN DAKİ DUYGULARIM

Siz hiç oğlunuzun diploma töreni olduğu gün törene asla gelemeyeceğini bilip; yine de umutla beklediniz mi? Büyük emek ve özveriyle çalışıp mezun olamadığını; üstelik vakitsizce veda ettiğini düşündünüz mü? Günlerdir mideme kramplar giriyor,resim ve boya yapıyorum, alışverişe gidiyorum, yemek yapıyorum yine de geçmiyor bu kramp. Bu konuda bazı kişiler önerilerde bulunuyor çok uzun sürdü yasın diye. Hiç biri benim yaşadığımı yaşamadığı için anlayamayacaklar sadece anladıklarını sanıyorlar. Bu gün yeni bir ilaç daha eklendi doktor tarafından listeme. Sara hastalığının tedavisinde de kullanılıyormuş.Bir de bazı insanlar bana kırılıyor,niye kırıldıklarını da bilmiyorum. Araya mesafe koyduklarında fark ediyorum. Ama neden kırıldıklarını gerçekten bilmiyorum. Lafa gelince dost olduklarını söylüyorlar; ancak niçin kırıldıklarını kimse söylemiyor. Bazen bir şeyleri çok iyi fark ettiğimi düşünüyorum:- Evet çok büyük bir acım var, bazı kişiler gerçekten destek olmaya çalıştı. Bazen o çok zor günlerimde onlarda bir şeylere kızıp kırılıp bana yansıttılar. Zaten şoka girmiştim, üzüntüm hala tartışmasız çok büyük. Yaptıkları yada gösterdikleri tepkiye olumsuz bir cevap veremedim. "Herkesin derdi kendine büyük"dedi biri. Oysa bu konuda asla yorum yapmadım ve kimin derdi büyük yarışı yapmayacak kadar da olgunluğumu korumayı hep başardım. İşte o günden sonra ben hayatıma sınırlar çizdimmmm. Özellikle benim durumumda ki biri ummadığı yerden vurgun yiyince, tecrübesi de çok artıyor. Bu yazı benim insanların gerçek yüzlerini fark ettiğim için burada. Çok üzgün olduğum anlardan birinde yazdım ve hayata not düştüm kendimce!